Voorwoord van de blogger

Waarom U deze blog MOET lezen

Uiteraard moet U helemaal niets maar ik heb bij deze uw aandacht en kan ik alleen maar hopen dat mijn schrijfsels U genoeg boeien om verder te blijven lezen! Zelf ben ik geen groot lezer en hoewel ik zeker niet anti ben is het sociale media gebeuren niet persé aan mij besteed. Volgens enkele mensen in mijn omgeving is dit te wijten aan mijn iets gevorderdere leeftijd. Mijn ‘sowieso’, wat een mooi woord, ietwat andere brein legt weinig interesse aan de dag voor het tempo waaraan beeld en geluid voorbij flitsen. Het voelt aan alsof ik in een hogesnelheidstrein door een tunnel raas waar op de muren salvo’s kleurrijke zever en onzin afgevuurd worden. Misschien ben ik U nu al kwijt, wat natuurlijk spijtig zou zijn, maar wat ik ook kan begrijpen. Zelf heb ik nog nooit een blog gelezen of volg ik niemand. Ik voel me dus ook niet beperkt door “blogregels”. En vermits ik mezelf geen schrijver noem hoef ik mij ook niet aan literaire en of taal afspraken te houden. Ik neem de vrijheid om volledig mijn goesting te doen en vooral te genieten van dit schrijfproces.

Ik ben mij uiteraard bewust van het feit dat U van deze blog, net als ik elke dag van deze reis, verwachtingen koester. Laatst hoorde ik, van neef Thijs, een Engels gezegde wat ik bij deze op mijn beurt met U wil delen, omdat het sinds we onderweg zijn met Sia het paard zowel letterlijk als figuurlijk meermaals van toepassing was.

You can leed a horse to water, but you can’t make it drink!

Ook in de deze blog context vind ik het toepasselijk. Ik kan U, geachte lezer, mijn schrijfsels op een elektronisch dienblad aanbieden, ik heb geen enkele garantie dat U verder lezen wil!

-Dirk Ceulemans